Քանի օր է ուզում եմ սա գրել, հերթ չի հասնում․․ Մի հին անեկդոտ կար․․ Էս անեկդոտը Աշոտին նկարող պnւտшնկեքի մասին ա․․ Նարին Փայլակյան

Հետաքրքիր

Նարին Փայլակյանը գրում է. Քանի օր է ուզում եմ սա գրել, հերթ չի հասնում ։ Մի հին անեկդոտ կար(մոտավոր եմ հիշում )։ Ուրեմն «աշխատանքային» օրվա վերջին, մի քանի 200 դրամանոց պուtանկա հավաքվում են, որ իրենց վաստակածով հպարտանան

Առաջինը ասում է ,-Էսօր ընդամենը հինգ հոգու կպցրի, հինգ անգամ 200-ով գնացի … Երկրորդը քմծիծաղ ա տալիս ,թե բա հինգ հոգու՞… ես 10 հոգու եմ կպցրել ,10 անգամ հարյուրով գնացի …
Երրորդը …արա՜, այ հարիֆ անբաշարներ, ինչ հի՜նգ, ինչ տա՜ս … ես 20 հոգու եմ կպցրել ,քսան անգամ հիսուն դրամով գնացի։ Ես ձեզ հաղթել եմ … Էս անեկդոտը Աշոտին նկարող պուtանկեքի մասին ա… հատկապես երրորդը ։

էն որ մտածում ա ինքը հաղթել ա, իսկ իրականում Աշոտը իր առհամարանքով ապացուցեց, որ բոլորն էլ նույն էժանագին, բարոյազուրկ պուtանկեքն են…ու խղճալի վիճակում իրենք են ,ոչ թե Աշոտը։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.